W Wilnie zbudowano wiele budynk\u00f3w architektonicznych, ko\u015bcio\u0142\u00f3w, pomnik\u00f3w, kt\u00f3re swoim pi\u0119knem fascynuj\u0105 turyst\u00f3w i mieszka\u0144c\u00f3w. Wielu turyst\u00f3w przybywa do kraju, aby ich odwiedzi\u0107. Te struktury architektoniczne s\u0105 naprawd\u0119 imponuj\u0105ce. Przypominaj\u0105 nam r\u00f3\u017cne wydarzenia historyczne i r\u00f3\u017cne okresy. Do takich zadziwiaj\u0105cych struktur architektonicznych nale\u017c\u0105 ko\u015bcio\u0142y wile\u0144skie. Poni\u017cej znajduj\u0105 si\u0119 jedne z najbardziej znanych i imponuj\u0105cych ko\u015bcio\u0142\u00f3w, kt\u00f3re warto odwiedzi\u0107. Pozostawiaj\u0105 trwa\u0142e wra\u017cenie.<\/p>\n
Wed\u0142ug \u017ar\u00f3de\u0142 historycznych ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego zosta\u0142 zbudowany w latach 1622-1647. Eustachy Wo\u0142\u0142owicz, biskup wile\u0144ski, po\u015bwi\u0119ci\u0142 kamie\u0144 w\u0119gielny tej \u015bwi\u0105tyni. Ten jak wszystkie inne ko\u015bcio\u0142y zbudowane wcze\u015bniej przez jezuit\u00f3w na Litwie, by\u0142o bazylik\u0105. Po obu stronach mia\u0142 kopu\u0142\u0119 i dwie wie\u017ce. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 powa\u017cnie uszkodzony przez po\u017car. Po\u017car wybuch\u0142 w 1737 roku. W tym roku ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego sp\u0142on\u0105\u0142, a jego sklepienia rozpad\u0142y si\u0119. P\u00f3\u017aniej w \u015brodku XVIII wieku zosta\u0142 odbudowany. 1743-1747 zbudowano wielki o\u0142tarz, ozdobny tabernakulum. Nast\u0119pnie prace rekonstrukcyjne prowadzi\u0142 architekt T. \u017bebrowski. W czasach cara ten s\u0142ynny ko\u015bci\u00f3\u0142 sta\u0142 si\u0119 klubem oficer\u00f3w i by\u0142 r\u00f3wnie\u017c bardzo uszkodzony. Zosta\u0142 zwr\u00f3cony wiernym dopiero w 1925 roku. Zosta\u0142 nast\u0119pnie przystosowany do cel\u00f3w religijnych. Podczas okupacji sowieckiej zosta\u0142 przekszta\u0142cony w pomieszczenie na przechowywanie i ponownie zniszczony. G\u0142\u00f3wna fasada ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ra ma wczesnobarokowe formy, zachowa\u0142a si\u0119 do dzi\u015b.<\/p>\n
Na Zarzeczu, zboczu Wilni, znajduje si\u0119 niewielki, ale imponuj\u0105cy ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Bart\u0142omieja. Spaceruj\u0105c w tym miejscu, jest widoczny za domem przy cmentarzu Bernardyn\u00f3w w kierunku g\u0142\u00f3wnej ulicy.
W przesz\u0142o\u015bci ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 powa\u017cnie uszkodzony przez po\u017cary. W \u017ar\u00f3d\u0142ach historycznych wspomina si\u0119, \u017ce gdy zosta\u0142a wybudowana, by\u0142a wojna z Moskw\u0105 podczas kt\u00f3rej wybuch\u0142 wielki po\u017car. W 1778 r. Zbudowano oratorium wed\u0142ug projektu s\u0142ynnego architekta Marcina Knakfa. Kt\u00f3re zbudowali mnisi. To oratorium zosta\u0142o przekszta\u0142cone w ko\u015bci\u00f3\u0142 w latach 1823-1824. Ten ko\u015bci\u00f3\u0142 przetrwa\u0142 do naszych czas\u00f3w. Wie\u017ca zosta\u0142a dobudowana w 1881 roku.
P\u00f3\u017aniej w 1949 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zamkni\u0119ty. W czasach sowieckich by\u0142y wyposa\u017cone warsztaty rze\u017abiarzy. W 1997 roku ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Bart\u0142omieja zosta\u0142 ozdobiony, ostatecznie przekazany wile\u0144skim katolikom bia\u0142oruskim.<\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zbudowany w 1624 roku. Historycy twierdz\u0105, \u017ce obecny budynek zbudowan w XVII wieku ko\u0144cu XVIII wieku. W okresie sowieckim ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 bardzo zniszczony, zaniedbany. W 1992 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zwr\u00f3cony mieszka\u0144com miasta. Zwr\u00f3cono tak\u017ce s\u0142ynny obraz Matki Boskiej Mi\u0142osierdzia uznawany za cud.<\/p>\n
XVI wiek Pawe\u0142 Holsza\u0144ski by\u0142 biskupem wile\u0144skim, wybudowa\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Krzy\u017ca. By\u0142 w stylu gotyckim. W tym czasie sta\u0142 obok niego dom mieszkalny. Zosta\u0142 p\u00f3\u017aniej przekszta\u0142cony w barokowy ko\u015bci\u00f3\u0142. Mie\u015bci\u0142 on bonifrytych mnich\u00f3w.
Ko\u015bci\u00f3\u0142 bonifrat\u00f3w by\u0142 znany w\u015br\u00f3d mieszczan, poniewa\u017c w piwnicy by\u0142a wyposa\u017cona studnia z uzdrowiaj\u0105c\u0105 wod\u0105. Uwa\u017cano, \u017ce szczeg\u00f3lnie uzdrawia oczy. Opr\u00f3cz studni by\u0142 te\u017c obraz Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u015anie\u017cnej, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c uznano za cud.<\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Rafa\u0142a Archanio\u0142a to p\u00f3\u017anobarokowy budynek. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zbudowany w XVIII w. Wie\u017ce ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142y zbudowane w XVIII wieku. Pocz\u0105tkowo ten stylowy ko\u015bci\u00f3\u0142 i jego klasztor by\u0142y cz\u0119\u015bci\u0105 zakonu jezuit\u00f3w. P\u00f3\u017aniej zakon zosta\u0142 odwo\u0142any. P\u00f3\u017aniej w ko\u015bciele znajdowa\u0142 si\u0119 inwentarz wojskowy. W 1860 roku budynek zosta\u0142 zwr\u00f3cony katolikom. Wielki o\u0142tarz jest ozdobiony obrazem \u201e \u015aw. Rafa\u0142a Archanio\u0142a\u201c.<\/p>\n
Pe\u0142na nazwa tego ko\u015bcio\u0142a to \u201e ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Chrzciciela, \u015bw. Jana Aposto\u0142a i Ko\u015bci\u00f3\u0142 Ewangelisty\u201d. Jest to jeden z najpi\u0119kniejszych ko\u015bcio\u0142\u00f3w z dzwonnic\u0105. Jego kr\u00f3tka nazwa to ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jan\u00f3w. Budowa ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Jan\u00f3w by\u0142a do\u015b\u0107 d\u0142ugo i zako\u0144czy\u0142a si\u0119 dopiero w 1426 roku. By\u0142 to budynek gotycki.
W ko\u015bciele \u015bw. Jan\u00f3w odbywa\u0142y si\u0119 nie tylko uwielbienie, ale tak\u017ce r\u00f3\u017cne protesty, spektakle teatralne. By\u0142o r\u00f3wnie\u017c spotkania r\u00f3\u017cnych w\u0142adc\u00f3w. W czasach sowieckich zbudowano tu przechowywalni\u0119. Muzeum uniwersyteckie powsta\u0142o P\u00f3\u017aniej powsta\u0142o tutaj muzeum Uniwersyteckie. Obecnie Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jan\u00f3w odprawia uwielbienia. Odwiedzi\u0142 go tak\u017ce papie\u017c. Ciekawostk\u0105 jest, \u017ce s\u0142ynna dzwonnica ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Jana jest jednym z najwy\u017cszych znanych budynk\u00f3w starego miasta.
Zbudowany ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 pierwotnie gotycki, ale p\u00f3\u017aniej nabra\u0142 barokowe cechy. We wn\u0119trzu ko\u015bcio\u0142a najwi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119 przyci\u0105ga kompozycja dziesi\u0119ciu ozdobnych o\u0142tarzy prezbiterium. To jedyna pozosta\u0142a kompozycja na Litwie i w krajach ba\u0142tyckich. Te organy by\u0142y najbardziej znane i przyci\u0105ga\u0142y mieszka\u0144c\u00f3w Litwy.
W ko\u015bciele znajduje si\u0119 a\u017c 18 rze\u017ab. Z nich nawet 12 rze\u017ab przedstawia \u015bwi\u0119tych Jan\u00f3w. Najja\u015bniejsze kaplice to Ogi\u0144skich i \u015aw. Anny. W ko\u015bciele znajduje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c wiele pomnik\u00f3w pami\u0119ci.
W ko\u015bciele odbywa\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cne przedstawienia, wyst\u0119py. Odbywa\u0142y si\u0119 spotkania r\u00f3\u017cnych w\u0142adc\u00f3w i inne uroczyste ceremonie. Wiele z tych pi\u0119knych tradycji przetrwa\u0142o do dzi\u015b. Obecnie te\u017c s\u0105 r\u00f3\u017cne koncerty i festiwale.<\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Anny jest jednym z najpi\u0119kniejszych i najbardziej znanych ko\u015bcio\u0142\u00f3w w Wilnie. Ma cechy p\u00f3\u017anogotyckie. Istnieje wiele legend o tym ko\u015bciele. Jedna z legend m\u00f3wi nam, \u017ce sam Napoleon, gdy zobaczy\u0142 ten ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142a pod wra\u017ceniem jejo pi\u0119kna i chcia\u0142 zabra\u0107 go do Pary\u017cu.<\/p>\n
Jest to jeden z najpi\u0119kniejszych i najbardziej ozdobnych ko\u015bcio\u0142\u00f3w w Wilnie. Obecnie jest odwiedzany przez polsk\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 katolick\u0105. Wiadomo, \u017ce nale\u017cy do stylu dojrza\u0142ego i p\u00f3\u017anego baroku. Wed\u0142ug zachowanych \u017ar\u00f3de\u0142 historycznych ustalono, \u017ce pierwszy ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zbudowany w tym miejscu ju\u017c w czasach Giedymina. Witold w XV wieku zbudowa\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tego Ducha. Zbudowany przez niego ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 p\u00f3\u017aniej przekazany mnichom dominika\u0144skim. Wiadomo, \u017ce ten klasztor jest najstarszy na Litwie. W p\u00f3\u017aniejszych latach ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 przebudowany i zrekonstruowany, wybudowano dodatkowe pomieszczenia. W \u015brodku XIX wieku klasztor zosta\u0142 zamkni\u0119ty. Sam ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 przekszta\u0142cony w parafi\u0119.
Ko\u015bci\u00f3\u0142 wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 wn\u0119trzem i dekoracjami. Jego wn\u0119trze jest rokokowe. Wewn\u0105trz znajduje si\u0119 wiele herb\u00f3w, fresk\u00f3w. W ko\u015bciele jest korytarz, szesna\u015bcie o\u0142tarzy. Warto zobaczy\u0107 naprawd\u0119 imponuj\u0105ce oryginalne organy z XVIII wieku, kt\u00f3re przetrwa\u0142 do naszego czasu. W Ko\u015bciele jest 45 obraz\u00f3w. S\u0105 monumentalne. Jednym z najbardziej znanych i przyci\u0105gaj\u0105cych wzrok obraz\u00f3w jest z XX wieku. \u201eBo\u017ce mi\u0142osierdzie\u201d. Jest wiele kopii tego obrazu na \u015bwiecie.
W ko\u015bciele znajduj\u0105 si\u0119 podziemne lochy, wiele pomieszcze\u0144 o r\u00f3\u017cnej wielko\u015bci, krypty pogrzebowe. Zmarli s\u0105 pochowani w lochach. Wed\u0142ug \u017ar\u00f3de\u0142 historycznych uwa\u017ca si\u0119, \u017ce s\u0105 ofiary d\u017cumy, a tak\u017ce \u017co\u0142nierze Napoleona.<\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Miko\u0142aja przyci\u0105ga wielu turyst\u00f3w. Jest to najstarszy zachowany ko\u015bci\u00f3\u0142 na Litwie. Posiada cechy gotyckie. Wiemy, \u017ce zosta\u0142 zbudowany przez niemieck\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 kt\u00f3ra by\u0142a w Wilnie.
Jak wspomniano powy\u017cej, ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Miko\u0142aja jest gotycki. Zdoby\u0142 te cechy w XVIII i XIX wieku. W tamtym roku zosta\u0142 ozdobiony nowymi oknami, inn\u0105 wie\u017c\u0105 i zakrysti\u0105. W Ko\u015bciele powsta\u0142y o\u0142tarze i organy.
W dawnych czasach by\u0142 to jedyny ko\u015bci\u00f3\u0142 w Wilnie, gdzie modlitwy odbywa\u0142y si\u0119 w j\u0119zyku litewskim. By\u0142o to s\u0142ynne litewskie centrum kulturalne.<\/p>\n
Wspania\u0142y zesp\u00f3\u0142 architektoniczny, kt\u00f3ry przyci\u0105ga wielu turyst\u00f3w, zbudowany jest w bardzo atrakcyjnym miejscu dla mieszka\u0144c\u00f3w miasta i turyst\u00f3w. Zbudowa\u0142 j\u0105 znanych polityk WKL Lew Sapieha. W 1627 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 konsekrowany. Jest to budynek w renesansowy stylu. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u0142\u0105czy p\u00f3\u017anogotycki i barokwy styl. To ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki. Wewn\u0105trz znajduj\u0105 si\u0119 pomniki cz\u0142onk\u00f3w rodziny Sapieho. Wewn\u0105trz za\u0142o\u017cono Muzeum Dziedzictwa Ko\u015bcielnego. Odbywaj\u0105 si\u0119 tam wycieczki.<\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Katarzyny jest pierwszym i najbardziej znanym ko\u015bcio\u0142em w latach odbudowy i restauracji na Litwie. W tym okresie zosta\u0142 ca\u0142kowicie naprawiony. Renowacja wn\u0119trza. G\u0142\u00f3wny o\u0142tarz ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142 ca\u0142kowicie odrestaurowany.
W 2006 r. Administracja ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142a przeniesiona do Wile\u0144skiego Domu Nauczyciela. Ko\u015bci\u00f3\u0142 wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 doskona\u0142\u0105 akustyk\u0105. Odbywaj\u0105 si\u0119 tam imprezy kulturalne i r\u00f3\u017cne koncerty.<\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 Bernardyn\u00f3w jest jednym z najwi\u0119kszych i najbardziej znanych gotyckich budynk\u00f3w. W Wilnie zbudowali j\u0105 bernardyni w XV wieku. Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 pierwotnie zbudowany z drewna. P\u00f3\u017aniej zosta\u0142 przerobiony w ceglany. W p\u00f3\u017aniejszych latach ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 kilkakrotnie odnawiany. XVII-XVIII w. ko\u015bci\u00f3\u0142 zyska\u0142 cechy renesansu i baroku. Podczas okupacji sowieckiej ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zamkni\u0119ty.
Fasada ko\u015bcio\u0142a charakteryzuje si\u0119 specyficznymi oknami w stylu gotyckim i kontrastami, kt\u00f3re szczeg\u00f3lnie przyci\u0105gaj\u0105 wzrok. Posiada r\u00f3wnie\u017c fronton i krucyfiks. Najstarszym budynkiem ko\u015bcio\u0142a jest gotyckie prezbiterium. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zdobi dzwonnica. Bardzo interesuj\u0105ce i ekskluzywne jest wn\u0119trze tego s\u0142ynnego ko\u015bcio\u0142a. Przyci\u0105gaj\u0105ce wzrok kryszta\u0142y i gwia\u017adziste sklepienia w stylu gotyckim. \u015aciany zdobi\u0105 gotyckie freski. S\u0105 to kolorowe figuryh na tematy biblijne. Niekt\u00f3re maj\u0105 kroje gotyckie. Ta sztuka jest wyj\u0105tkowa.
Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma drewniany o\u0142tarz w stylu p\u00f3\u017anego baroku. Koloru naturalnego drewna. Tutaj mo\u017cena zobaczy\u0107 najstarszego ukrzy\u017cowanego na Litwie (z XV wieku).
Klasztor Bernardyn\u00f3w zosta\u0142 zbudowany wraz z tym ko\u015bcio\u0142em. 1864 klasztor zosta\u0142 zamkni\u0119ty. P\u00f3\u017aniej osiad\u0142 tu Instytut Sztuk Pi\u0119knych, a obecnie dzia\u0142a tam akademia sztuki.
2008 Bernardynski zesp\u00f3\u0142 architektoniczny zosta\u0142 odbudowany.<\/p>\n
Nazywa si\u0119 bazylik\u0105 \u015bw. Stanis\u0142awa \u015bw. W\u0142adys\u0142awa. Jest to najs\u0142ynniejsze i najwa\u017cniejsze sanktuarium katolik\u00f3w na Litwie. Katedra otrzyma\u0142a status bazyliki w 1922 roku. S\u0142owo \u201eBazylika\u201d oznacza \u201eKr\u00f3lewski\u201d. To najwy\u017csza kategoria przyznawana ko\u015bcio\u0142owi. Jest on przyznawany tylko wyj\u0105tkowym ko\u015bcio\u0142om.
Znani w\u0142adcy LDK zostali pochowani w lochach katedry. W\u015br\u00f3d nich byli biskupi, ksi\u0105\u017c\u0119ta. Pochowano tam wielkiego ksi\u0119cia litewskiego i polskiego kr\u00f3la Aleksandra. Jest jedynym polskim i litewskim w\u0142adc\u0105 pochowanym w Wilnie. Pochowano te\u017c wnuka Giedymina, Witolda Wielkiego i jego \u017con\u0119 Ann\u0119.<\/p>\n
Ostra Brama jest jednym z najwa\u017cniejszych i najbardziej popularnych budynk\u00f3w architektonicznych, religijnych i historycznych w Wilnie. Jest symbolem Wilna, cudownym zabytkiem historycznym i architektonicznym, obiektem tre\u015bci religijnych. W Ostrej Bramie znajduje si\u0119 obraz Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, Matki Mi\u0142osierdzia, oras kaplica Matki Mi\u0142osierdzia. W \u017ar\u00f3d\u0142ach historycznych kaplica ta po raz pierwszy zosta\u0142a wspomniana w 1514 roku. Nazywa\u0142a si\u0119 Bram\u0105 Miednick\u0105. Dzi\u015b Otr\u0105 Bram\u0119 kojarz\u0105 z Domem Modlitwy, ale \u017ar\u00f3d\u0142a historyczne wspominaj\u0105, \u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Teresy, klasztor i Kaplica Ostrej Bramy by\u0142y cz\u0119\u015bci\u0105 muru obronnego. Ten mur strzeg\u0142 Wilna. W tym czasie mur obronny miasta mia\u0142 oko\u0142o dziesi\u0119ciu bram. Ostra Brama to jedyna brama, kt\u00f3ra przetrwa\u0142y do naszych czas\u00f3w do dziesi\u0119ciu. Ostra Brama jest wi\u0119c jednym z najs\u0142ynniejszych i najlepiej zachowanych fragment\u00f3w dawnego wile\u0144skiego muru obronnego o tym \u015bwiadcz\u0105 otwory do strzelania. Ten mur otacza\u0142 ca\u0142e stare miasto. \u0179r\u00f3d\u0142a historyczne podaj\u0105, \u017ce jego d\u0142ugo\u015b\u0107 wynosi oko\u0142o 3 km, do 2 m grubo\u015bci, zajmuj\u0105c 100 ha obszaru miejskiego. W 1648 r. sporz\u0105dzono plan z kt\u00f3rego w murze miejskim znajdowa\u0142o si\u0119 dziesi\u0119\u0107 bram. Ponadto nadal znane s\u0105 dwie wie\u017ce obronne. Nazywano ich Okr\u0105g\u0142y i Zbawiciel. Ostra Brama zyska\u0142a charakterystyczny wygl\u0105d oko\u0142o 1600 roku. Wiadomo, \u017ce w 1610 r. dosz\u0142o do bardzo du\u017cego po\u017caru, kt\u00f3ry zniszczy\u0142 budynki miasta Wilna. Wiele budynk\u00f3w p\u00f3\u017aniej odbudowano, podczas rekonstrukcji wiele budynk\u00f3w mia\u0142o cechy p\u00f3\u017anego renesansu, by\u0142y one tynkowane, a niekt\u00f3re elementy dekoracyjne w stylu renesansowym by\u0142y widoczne na zewn\u0105trz. Od czas\u00f3w staro\u017cytnych Ostra Brama jest ozdobiona poddaszem, kt\u00f3re sk\u0142ada si\u0119 z ciekawych architektonicznie element\u00f3w typowych dla stylu manieryzmu holenderskiego.Do 1626 r. kiedy w Wilnie nie by\u0142o karmelit\u00f3w, nie by\u0142o kaplic w Ostrej Bramie. W najstarszych \u017ar\u00f3d\u0142ach historycznych zauwa\u017cono, \u017ce obraz Matki Boskiej zosta\u0142 umieszczony w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci bramy, w szczeg\u00f3lnym miejscu by\u0142 chroniony przez specjalne drewniane drzwi. Pobo\u017cni mieszka\u0144cy miasta mogli zobacze\u0107 obraz, podj\u0119wszy si\u0119 drewnianymi schodami. Dopiero w 1672 r. drewniana kaplica zosta\u0142a dobudowana do bramy od strony miasta. By\u0142a ozdobiona obrazami i r\u00f3\u017cnymi napisami.<\/p>\n
Budowa tego s\u0142ynnego ko\u015bcio\u0142a si\u0119ga 1604 roku. Budow\u0119 rozpocz\u0119li jezuici. Ten imponuj\u0105cy ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony pami\u0119ci Kazimierza, \u015bwi\u0119tego kr\u00f3la. Legenda o budowie tego ko\u015bcio\u0142a m\u00f3wi, \u017ce a\u017c 700 os\u00f3b transportowa\u0142o najwa\u017cniejszy kamie\u0144 do centrum miasta z Antokolu. Dzi\u015b ten niesamowity kamie\u0144 mo\u017cna jeszcze zobaczy\u0107 na zewn\u0119trznej \u015bcianie fasady.
Budowa tego imponuj\u0105cego kocio\u0142u zosta\u0142a uko\u0144czona w 1616 roku. Jego wn\u0119trze powsta\u0142o w 1618 roku. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Kazimierza jest jednym z najwcze\u015bniejszych i najbardziej znanych barokowych budynk\u00f3w w mie\u015bcie.
Historycy uwa\u017caj\u0105, \u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 zaprojektowa\u0142 Pawe\u0142 Boksza. \u0179r\u00f3d\u0142a historyczne wspominaj\u0105, \u017ce Jan Frankiewicz uczestniczy\u0142 w projektowaniu i budowie. Wiadomo, \u017ce pod kierunkiem Tomasza \u017bebrowskiego, zaprojektowano i zbudowano kopu\u0142\u0119, sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z kilku pi\u0119ter z wysok\u0105 lamp\u0105. Zosta\u0142 ukoronowany koron\u0105. Jest to jedyna znana kopu\u0142a o takich wymiarach w by\u0142ej LDK i jej ziemiach. W 1812 r. ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 bardzo uszkodzony, poniewa\u017c tam przechowywano inwentarz. W pierwszej po\u0142owie XX wieku ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 przekazany katolikom. Podczas II wojny \u015bwiatowej budynek zosta\u0142 ponownie uszkodzony, a nawet zamkni\u0119ty. W 1961 r. za\u0142o\u017cono tu muzeum ateistyczne. Dopiero w 1989 r. s\u0142ynny ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zwr\u00f3cony katolikom.
Troki – pi\u0119kny zak\u0105tek na Litwie z wieloma atrakcjami. Troki przyci\u0105gaj\u0105 turyst\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata. Zw\u0142aszcza ci, kt\u00f3rzy chc\u0105 zobaczy\u0107 ten zak\u0105tek przebywaj\u0105 latem. Turyst\u00f3w przyci\u0105ga przyroda, jeziora, mo\u017cliwo\u015b\u0107 aktywnego sp\u0119dzania wolnego czasu, zwiedzanie park\u00f3w, szlak\u00f3w poznawczych. W Trokach jest du\u017co rozrywek. Warto r\u00f3wnie\u017c odwiedzi\u0107 imponuj\u0105ce ko\u015bcio\u0142y. Jednym z nich jest bazylika Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna zobaczy\u0107 na wy\u017cynie p\u00f3\u0142wyspu Trockiego. B\u0142ogos\u0142awiony ko\u015bci\u00f3\u0142 Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny znajduje si\u0119 z dala od miasta. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest duchowym i kulturalnym centrum miasta. Ten ko\u015bci\u00f3\u0142 jest r\u00f3wnie\u017c wa\u017cny dla pa\u0142acu na Wyspie Trockiej.
Imponuj\u0105cy jest r\u00f3wnie\u017c ko\u015bci\u00f3\u0142 Przemienienia Pa\u0144skiego w Wysokim Dworze. Jest na brzegu jeziora Newa. W 1907 r. zatwierdzono drewniany projekt budowy ko\u015bcio\u0142a. W latach 1910\u20131913 wybudowano obecny ko\u015bci\u00f3\u0142. Sam ko\u015bci\u00f3\u0142 ma elementy neogotyckie, dwie wie\u017ce.
Ko\u015bci\u00f3\u0142 Aposto\u0142\u00f3w Filipa i Jakuba jest zbudowany w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci miasta Hanuszyszki. Pierwsza wzmianka o ko\u015bciele pochodzi z 1526 roku. Wed\u0142ug \u017ar\u00f3de\u0142 historycznych pierwotnie nale\u017ca\u0142 do ewangelist\u00f3w. W 1611 r. ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zwr\u00f3cony katolikom. 1655 w ko\u015bciele wybuch\u0142 po\u017car i sp\u0142on\u0105\u0142. Zosta\u0142 odrestaurowany po 1674 roku. W 1820 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 nieco naprawiony i odrestaurowany, ale p\u00f3\u017aniej zniszczony. W latach 1823-1829 zosta\u0142 zbudowany obecny ko\u015bci\u00f3\u0142. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma cechy p\u00f3\u017anego klasycyzmu i romantyzmu. Wok\u00f3\u0142 \u015bwi\u0105tyni znajduje si\u0119 masywne ogrodzenie z kamiennego muru i ceglanych kolumn. Ma drewnian\u0105 dzwonnic\u0119.
Ko\u015bci\u00f3\u0142 Serca Jezusowego stoi w mie\u015bcie Rudziszki, 16 km na po\u0142udnie od Trok. Kult w tym ko\u015bciele odbywa si\u0119 w dw\u00f3ch j\u0119zykach: litewskim i polskim.
W 1908 r. rz\u0105d otrzyma\u0142 pozwolenie na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a w Rudziszkach. W 1909 r. zosta\u0142 wyposa\u017cony o\u0142tarz. W 1921 r. za\u0142o\u017cono parafi\u0119. W latach 1925-1932 wybudowano murowany ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 odnowiony. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma cechy neoromantyczne i neogotyckie. Ma jedn\u0105 wie\u017c\u0119 z wie\u017c\u0105.
Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Antoniego Padewskiego zosta\u0142 zbudowany we wsi Witold\u00f3w. Jest to 8 km na p\u00f3\u0142nocny wsch\u00f3d od Rudziszk\u00f3w, 4,5 km na po\u0142udnie od Wysokiego Dworu. W 1930 r. Gospodarstwo otrzyma\u0142o ziemi\u0119 roln\u0105 i budynki gospodarcze. Zosta\u0142 nazwany na cze\u015b\u0107 roku Witolda Wielkiego. Ma jedn\u0105 wie\u017c\u0119. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ten jest wpisany do rejestru warto\u015bci kulturowych.<\/p>\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W Wilnie zbudowano wiele budynk\u00f3w architektonicznych, ko\u015bcio\u0142\u00f3w, pomnik\u00f3w, kt\u00f3re swoim pi\u0119knem fascynuj\u0105 turyst\u00f3w i mieszka\u0144c\u00f3w. Wielu turyst\u00f3w przybywa do kraju, aby ich odwiedzi\u0107. Te struktury architektoniczne s\u0105 naprawd\u0119 imponuj\u0105ce. Przypominaj\u0105 nam r\u00f3\u017cne wydarzenia historyczne i r\u00f3\u017cne okresy. Do takich zadziwiaj\u0105cych struktur architektonicznych nale\u017c\u0105 ko\u015bcio\u0142y wile\u0144skie. Poni\u017cej znajduj\u0105 si\u0119 jedne z najbardziej znanych i imponuj\u0105cych ko\u015bcio\u0142\u00f3w,<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kibinaivilniuje.lt\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/40"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kibinaivilniuje.lt\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kibinaivilniuje.lt\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kibinaivilniuje.lt\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kibinaivilniuje.lt\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/kibinaivilniuje.lt\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/40\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":391,"href":"https:\/\/kibinaivilniuje.lt\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/40\/revisions\/391"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kibinaivilniuje.lt\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}